Patriotic Ginbot 7 (PG7) is medicament
አርበኞች ግንቦት ሰባት መድኅን ነው
by M.M. from Norway 
(Translated from Amharic)

Our country went through 50 years of torturous periods. As I understood from history, it was misery and wretchedness that brought coup attempts and political movements during the rule of the monarchy. The revolution which was erupted in the country was the outcome of all these dissatisfaction. Promising to bring a better life, the military government (DERG), who wiped out the monarchy, made the problem four times worse than the previous. As fighting between the DERG and oppositions intensified several thousands were killed and imprisoned while others were forced to migrate. In addition to the absence of democracy; the endless war, migration, and poverty, turned the land of Ethiopia into abyss. Meanwhile, the new ethnic affiliated regime (TPLF), seized power promising to end all atrocities performed by the military rule. The problem however could not be terminated. TPLF continued to carry on the same atrocities that were executed by the military rule. TPLF is in power for 24 years with a sophisticated high cruel system of oppression. This new action of oppressions that is amalgamated with racism intensified the problem to be more than 10 times harsh than the previous. When I tried to calculate level of oppression committed together by the military government and EPRDF, it is to be 14 times higher today than it has been in the past; the time of the monarchy. We, therefore, need to bring remedy to heal the Ethiopian people that are suffering 14 times much more badly than the previous times.

Admittedly, it is peaceful struggle, an important and vital way to overthrow the ethnic affiliated TPLF government. Peaceful struggle is a remarkable way which after all protects the people from deceasing without meaning. However TPLF, the entity without principle, (born in the bushes), its undemocratic nature will not allow it accept a peaceful and civilized manner of peaceful transition. TPLF used its military mighty, not to willingly submit power to the first publicly elected party in Africa; Coalition for Unity and Democracy (CUD or KINIJIT). It is the spirit of this CUD which is carrying the rifle. The reason of-course is to take back the stolen people power from TPLF. Patriotic Ginbot 7 Movement for Unity and Democracy (PG7) which is garbing the spirit of CUD do not in principle prefer armed struggle and blood shade. War is not at all its values. PG7 has carried the principles of love than hatred. PG7 has no hostile organizations or persons. The peaceful hands of PG7 will never bended.

PG7 does not engage in non-sense quarrels, pointless disagreements and verbal conflicts. In contrast it consumes its energy to bring order. PG7 marched along the road of love and harmony to wipe off illusions and all the gloomy ideas from the minds of existing Political Parties and the people. The main objective of PG7 is to clear the sky of the country from the dark cloud that was covered by past undemocratic methods of right wing (communist) hostile political thoughts. I am a young man which does not know all about the past history of Ethiopian politics. But as member of PG7, I learned many essential ideas. After all I learned that genuine politics is an outcome of concordance (order) and harmony. People always support politics based on harmony.

Those patriotic fronts that have headquarters in Eritrea do not get any material support from Eritrean regime. The only agreement, that can be speculated, between the patriotic fronts and the Eritrean regime, would be, using the land of Eritrea as base and headquarters. Dr. Birhanu Nega, chairman PG7 front, has repeatedly informed the reality of this fact. PG7 believes that the suspicion may emerge from genuine feelings of some people that are preoccupied to know what is going on. Anyway any illusion will be cleared by agreements and discussions.

There is one fact. The ruthless dictator TPLF is solitary. That is why its leaders chose war. In any form they prefer war because they left with no other options. Of-course war is like playing with fire. TPLF is not capable of conducting war, or cannot even walk an inch. Corruption corrupts its entire entity. TPLF went to its birth place, the cave of Dedebit, to honor its 40th years of birthday after knowing that celebration is the only business left ahead. TPLF however realized that the cave is no more a hiding place. The caves have already begun to cooperate with the Ethiopian people. They (the caves) are sorry for the role they played as shelter to the TPLF in the past.

If war between the Patriotic Fronts and TPLF break out, the TPLF surely knows that the people of Ethiopia will never stand by its side. Too many people of different races and genders at Kaliti, Kilinto and Zwai prisons are suffering. Atrocities and racial differences are enormous. This is the reality. It would then be ignorance if TPLF believes that the people will support its rule. Even the Armed Forces and the Federal Police Force are not in good shape to support TPLF. PG7 respects the continued existence of the Ethiopian Armed Forces and the Federal Police. Even after the ruling TPLF is overthrown the defense forces will not be disbanded as was intentionally committed in revenge by TPLF 24 years ago.

PG7 is medicament. PG7 is love, harmony and peaceful way to democracy and the ballot box. Hence, the people will begin to administer themselves through the elected representatives. PG7 envision the creation of peace and will pay the necessary sacrifice to achieve this goal. PG7 has no enemy but the political system of TPLF. PG7 will fight against the system and not humans. PG7 do not believe in apprehending persons and throw into prisons. PG7 is medicament.

Victory to the Ethiopian People

G. M.

"ሕዝባው መንግስት"፣ "ሕዝባዊ መፈናቅል" ወይንስ "ሕዝባዊ መፍረስ"
ሚክያስ ሙሉጌታ ከ ኖርዌ
ድሮ ከዘውዱ መገርሰስ በፊት አዲስ አበባ እንደህ እንዳሁኑ ጭንቅንቅ ያላለች ለመሆኗ ትላልቆች ሲናገሩ እሰማለሁኝ። ብዙ
ሰዎች እርስ በእርሳችን እንተዋወቅ ነበር፣ ያለው ለሌለው ያዝናል፣ አውደ አመቱን በጋራ እናከብራለን ይላሉ። ቤት ገብቶ
የሚዘርፍ ሌባ ቀርቶ የተሰጣን ልብስ እንኳን ከውጭ አንስቶ የሚሰወር ወስላታ እምብዛም አይታይም ይላሉ። ሁሉም
በአቅሙ ሰርቶ ስለሚኖር የሰው እጅን መመልከት ነውር እንደነበርም ያወሳሉ። ሕዝቡ እግዚአብሄርን በጽኑ ያመልካል፣
በኢትዮጵያዊነቱ ይመካል፣ ባንዲራውን ይወዳል፣ ንጉሱንም ያከብራል፣ እያሉ ትላልቆቹ ዘወትር ሲያወሩ በጽሞና
አዳምጣለሁኝ።
እኔ የማውቃት አዲስ አበባ ግን ታላላቆቼ እንደሚያወሩላት አይደለችም። ምንድነው ምክንያቱ አልኳቸው? "ቀድሞ
ክርስትያኑና እስላሙ ተፋቅሮ የሚኖርባት፣ ባህልና ወጉ የሚናፍቁባት፣ ግብረገብነቱና ጨዋነቱ ጥልቅ የነበሩባት፣ የምሁሩ
እውቀትና የሕዝቡ ማስተውል እንደ እንቁ የሚብለጨለጩባት፣ ኪነቱ፣ ቴያትሩና ስነ ጥበቡ እውነትንና እምነትን
ሲያንጸባርቁባት የነበረችው አዲስ አበባ ዛሬ በክፋት ሠራዊትና በሙስና ባለሃብቶች በመወረሯ ነዋ" አሉኝ። በእርግጥ እኔም
እንደታዘብኩት የአዲስ አበባ መሬት ካቅሟ በላይ በስርቆት በተገነቡ ሕንፃዎች፣ በዳንኪራ ቤቶች፣ መሸታ ቤቶች፣ ቅባት
ቤቶች፣ የውበት ሳሎኖች፣ ላውንደሪዎች፣ መኪና አከራዮች፣ ወዘተ ተጨናንቃለች።
የኢጣልያ የቅኝ ገዢነት ሕልም ለማብከን መኳንንቱ የመከሩበት የእምዬ ሚኒልክና የነብር አራስዎ እቴጌ ጣይቱ መናኸርያ
ያ ታላቁ ቤተ መንግስት ኢትዮጵያን በማይወዱት ሰዎች ተይዟል። የንጉሠ ነገስቱ ኃይለሥላሴ ማደርያ ኢዮቤልዩ ቤተ
መንግስትም ተደፍሯል። ደርግ ታላላቆቹ የሀገር ኃብት የነበሩትን ወደር የለሽ ምርጥ ምሁራን ቢገድልም አብዛኛዎቹን ንጉሱ
ያስተማሯቸውን ብቁ ምሁራን ተጠቅሞባቸው ነበር። ዛሬ ለየት ያለ ነው። ብቃቱ ፈጽሞ የሌላቸው የወያኔ የጫካ ሽፍቶች
የመንግስት መዋቅሩን ሲያዛንፉ አዲስ አበባ ዝም ብላለች። ማስተዋልና ጥበብ የሌላቸው ሁሉ ስልጣነ-መንግስቱን
ሲቀልዱበት አዲስ አበባ እንዴት እንዳስቻላት አላውቅም። ሌላም ጉድ አለ። የእግዚአብሄር ሰዎች የነበሩት ፓትርያርኮቹ
አቡነ ቴዎፍሎስ፣ አቡነ ተክለሃይማኖትና አቡነ መርቆርዮስ በታጋዩ አባ ጳውሎስ ሲተኩ ሕዝበ ክርስትያኑ በፍርሃት ተውጦ
ስልጣነ-ክህነቱንና ቅዱስ ሲኖዶሱን አስደፍሯል።
አዲስ አበባ ከየአራቱ ማዕዘናት የተሰባሰቡት የእትዮጵያ ሕዝቦች ባንድነት የሚኖሩባት ማዕከል በመሆንዋ የሀገሪቱን
ፖለቲካዊ ጥያቄዎችንም ለመንግስት የምታቀርበውም እሱዋው ነች። ቀደም ሲል በመላ ሃገሪቱ የሚገኙት ተማሪዎች
የንጉሱን አስተዳደር በመቃወም እጅግ እልህ የተሞላበት ትግልን ማድረጋቸው ሲታወስ፣ ለመንግስቱ ቅርበት ያላቸው
የአዲስ አበባው ተማሪዎችም ደግሞ ስርዓቱ ማስተዳደር እስቂያቅተው ድረስ ተናንቀውታል። በወሬ የምሰማው ''መሬት
ላራሹና" - "ሕዝባዊ መንግስት" ይመስረት መፈክሮች - መፈክሮች ብቻ ሳይሆኑ የታጋዩ ልበ ሙሉነትንን ማንጸባረቅያ
የሕዝቦች ሙሉ መብት እንደነበሩ ነው። ታጋዩ በየተራ ሲሞት ጥያቄዎቹ ግን እስካሁን መልስ አላገኙም። ያለፈው ወጣት
መሬት ላራሹ በማለቱ በንጉሱ ወታደሮች ተደብድቧል ተብሏል። ቀጥሎም ሕዝባዊ መንግስት በማለቱ በደርግ ቀይ ሽብር
ተገድሏል አሉ። የዘንድሮው በኔ ዘመን የተከሰተው ለየት ያለ ነው። ወጣቱ "ስብዓዊ መብት ይከበር" - "ሕዝባዊ
መንግስትም" እንዳይል ታፍኖ ስለ ስደት ብቻ እንዲያውጠነጥን ተደርጓል። እነአንዷለም፣ እስክንድርና ርዕዮት የመሳሰሉት
ብቸኛ ቆራጦች የቀድሞውን ወጣት ታሪካዊ አደራ ተሸክመው ሕዝባዊ መንግስት በማለታቸው ቃሊቲ ተወርውረዋል።
ከላይ በጽሁፌ ላይ እንደጀመርኩት አዲስ አበባ ዛሬ የተጨናነቀችው በተፈናቃዮችና በወሮበሎች ብዛት እንጂ የልማቱ
እንቅሳቃሴ በወለዳቸው ሠራተኞች አይደለም። አዲስ አበባን ጨምሮ ሌሎች ከተሞች ሳይቀሩ በጎዳና ተዳዳሪዎች፣ በሴተኛ
አዳሪዎች፣ በልመናና በሸክም በሚተዳደሩ፣ ጥቃቅን ሥራዎችን በሚፈልጉ ችግረኞች፣ ትምህርታቸውን በጨረሱ ሥራ
አጦች፣ በቀማኞችና ማጅራት መችዎች፣ በወያኔው ደህንነቶችና ፖሊሶች፣ ከተለያዩ ሀገሮች በመጡ ሴት አሳዳጆች፣ ጎጂ
ዕጾችንና ጫትን በሽያጭ በሚያስፋፉ ወሮበሎች፣ የሀገሪቱን ጥንታዊና ታሪካዊ ቅርሶችን ከሀገር በሚያስወጡ ዘራፊዎች፣
ሴት እህቶቻችንን ለአረቡ ሀገራት በሚያከፋፍሉ ደላሎች፣ በኮንትሮባንድ ሥራ በተሰማሩ አታላዮች፣ ወጣቱን ለስደት
በሚያሰማሩ አስኮብላዮች፣ ወዘተ ተሞልተዋል። በንጉሱ ዘመንም ሆነ በደርግ ዘመን ሕዝቡም እንዳቅሙ በልቶ ያድር ነበር
ይባላል። ዛሬ ግን ተጠቃሚዎቹ የሀገሪቱን ኃብትና ቅርስ መዝባሪዎቹ፣ ሙስናውን ከመጠን በላይ ያደለቡት ባለስልጣኖቹና
እነሱን ተገን ያደረጉት ወገነተኛ ነጋዴዎችና ዘራፊዎች ሲሆኑ ሕዝቡ ግን በረሃብ እየተቀጣ የብቀላ ርምጃ እየተወሰደበት
ነው።
ወያኔ ብዙዎችን ከቀያቸው ወይም ከሰፈራ ጣብያቸው እያፈናቀለ በየከተሞች እንዲሰበሰቡ ያደርጋል። የጋምቤላ ሕዝብ
መሬት ለሕንዶቹ ተሰጥቷል። የኦሞ ሸለቆው ድንቅ ሕዝብ መሬት እየተቀማ ለባዕዳኑ ሊሰጥ ነው። የአፋሮቹም መሬት
በሸንኮራ እርሻ ሳብያ እየተቀማ ነው። ወያኔ ዋልድባ የመሳሰሉትን ገዳማትን በማፍረስ ክርስትያኑን ሳይቀር በማፈናቀል ላይ
ይገኛል። በበደኖና በአርባጉጉ እንዳላስጨፈጨፉት ሁሉ ከደቡብ ኢትዮጵያ ቤንች ማጂ ዞን ጉራ ፋርዳ ወረዳ ለቀህ ውጣ
በማለት ይህንኑ መከረኛ አማራ እፈናቀሉት። ይህ ሁሉ ችግረኛ ሕዝብ ከተሞችን እንዲያጨናንቅ ሆን ተብሎ የሚሰራ ራሱን
የቻለ የወያኔው ሕዝብን የማፈናቀል ሥራ ከግፍ አገዛዙ መርሃ ግብር አንዱ ነው። ዓላማው ሕዝቡ በመንግስቱ ላይ
ከመነሳቱ በፊት በወሮበሎቹና ዘራፊዎቹ እርስ በእርሱ እንዲጨራረስ የተወጠነ ሰይጣናዊ ተልዕኮ ነው። ወያኔ በቅንጅቱ
ከተሸነፈ በኋላ ውስጥ ውስጡን ሲሰራው የነበረው ይህ ሕዝቡን የማፈናቀሉ ሥራ ድህነትን በየገጠሩ ማስፋፋትና ማህበራዊ
ቅራኔዎችን በከተሞች በማባባስ የአገዛዝ ዘመኑን ማስረዘም ነው። ባጠቃላይም ወያኔ ከተሞችን እንደ ኮንሴንትሬሽን ካምፕ
በመጠቀም ገጠሪቱን ኢትዮጵያ ላባዕዳኑ ኃይል በመሸጥ ላይ ነው።
አቶ መለስ የሀገሪቱን ችገር እኮ አስቀድመው ራሳቸው ነግረውን ነበር። "እድላችን ሆኖ ጠንካራ ተቃዋሚ አላገኘንም" -
ነበር ያሉት። አባባላቸውን ጠልቆ ሲረዱት እርሳቸው ወንበሩን በመቆናጠጣቸው ተቃዎሚዎችን ማንም እንደማይረዳ
የሚጠቁም ነበር። ቀጥለውም " አዲስ አበባ ፎቅ በፎቅ ሆናለች እየተባል ከዳር ዳር ይወራል - በእርግጥ ማንም ከደረጃ
በታች የሆነ ፎቅ በዘመናዊ ፎቅ ሲተካ የማይወድ የለም - ነገር ግን ከዚህ ሁሉ ፎቅ ማህል አንድ ሶስተናው እንዱስትሪ
ቢሆን ኖሮ በልማቱ ላይ ከፍተና እድገት ያሳይ ነበር" - ብለዋል። ንግግራቸው ሕዝቡ ላይ ለማሾፍ ብቻም አይደለም። ፎቁ
በሙስና ሲገነባ ዝም ብለው ችግሩ ሲባባስ ማማሃኛ ፈለጉ። ችግሩን ወያኔ ሆን ብሎ የፈጠረው እንዳይመስል የማደናገርያ
የፖለቲካ ስልት ተጠቀሙ። ከምርጥ ንግግሮቻቸው ማህል ግን ይህን አባባላቸው ሁላችንንም የሚያነቃ መሆን ይገባዋል።
"መሬቱን ሊያለማ የሚመጣው አረቡ፣ ቱርኩና ሕንዱ ነው። ወደድንም ጠላንም ነገ ሀገር የሌለን ባይተዋር ነው
የምንሆነው" – ብለዋል። ወያኔዎቹ አስተዳደሩ ሲያቅታቸው ሀገሪቱን ለባዕድ ሸጠው ወይንም ኢትዮጵያን ለማፍረስ
ላደፈጡ ጠላቶችዋ አሳልፈው ሰጥተው ሕዝቡን ለመከራ አጋልጠው እነሱም ዶግ አመድ ሆነው እንደሚቀሩ አቶ መለስ
ተንብየው እስከወድያኛው አሸለቡ።
እድላችን እንዳይሰምር ሆኖ የሕዝባዊ መንግስት ጥያቄአችን እስካሁን መልስ ሳያገኝ ወደ ሕዝባዊ መፈናቅሉ አሸጋግሮናል።
ሕዝባዊ መፈናቅሉ ወደ ሕዝባዊ መፍረስ ሊያሸጋግረን ጥቂት ይቀራል። የዘመናቱ ባሕላዊው የዘውድ ሥርወ መንግስትና
የሀገር ሠራዊት ተንዷል፣ የሀገር ጥቅምና ሕልውና አስከባሪዋ የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ ቤተ ክርስትያን በኢአማኞችና
ዓለማዊ ሴረኞች ተመዝብራለች። በደሙና በስጋው ዋጅቶ የሀገሪቱን ሉዓላዊነትና የግዛት አንድነት ያስጠበቀው
ኢትዮጵያዊውን ልጅና የልጅ ልጆች ማፈናቀሉና ማሰደዱ ሀገሪቱን የማፍረሱ ቀጣይ ምዕራፍ ሆኗል። ዛሬ ከመንግስት
ሥልጣን ጠያቂነት ወደ ታች ወርደን ሀገርን ወደ ማዳን ደረጃ ተሸጋግረናል። ኢትዮጵያ ስትዳከም ፈንጠዝያው
የምዕራብያኖቹ ወዲህም የአረቦቹ ነው። ወያኔ የምዕራቦቹና አረቦቹ ባለሙሉ ስልጣን እንደራሴ እንጂ እንደ ኢትዮጵያ
ሕዝብ ተወካይ ሲሰራ አልቻለም።
ከዚህ በኋላ ምን አይነት የትግል ስልት መከተል እንደሚኖርብን ግራ ተጋብተናል። የሃገሪቱ መፍረስ ግን የደቡቡን ሕዝብ፣
ኦሮሞውን፣ ትግሬውን፣ አማራውን፣ ጋምቤላውን፣ አፋሩን፣ ኦጋዴኑን፣ ባጠቃላይም መላው የኢትዮጵያን ሕዝብ የሚመለከት
ትልቅ አደጋ እንደሆን ልንረዳው ይገባናል። ጥያቄአችን የዲሞክራሲና የሕዝባዊ መንግስት መሆኖ ቀርቶ ሀገር የማዳኑ
ሆኗል።
እነዚህኑ መከራዎችና ግፎችን አስመልክቶ ብዙ ተጽፏል። ብዙ ውይይቶች ተደርገውበታል። በሀገር ቤት በሚኖሩም ሆነ
በውጭው በሚኖሩ ምሁራንም ብዙ ትችቶችና የተቃውሞ ጽሁፎች ቀርበዋል። ይህ ሁሉ የሰላም ትግል ወያኔ ሥርዓቱን
እንዲያሻሽል ወይም ሕዝብ በመረጠው መንግስት እንዲተካ ነበር። ግን ፈቀቅ ያለ ነገር የለም። የዋጋው ግሽበትና የድህነቱ
መስፋፋት ሕዝቡን አዳሽቆታል። ሕዝባችን ተሰዶ ሊያልቅ ነው።
ኢትዮጵያውያን ሁላችን ሃገር ከመፍረሷ በፊት አንድ ሃሳብ አንድ ልብ ሆነን አገርን ለማዳን በቆራጥነት እንዳይነሳ
ያላስቻለልን መንፈሳዊ ብክለት በቅጡ ልንመረምር ይገባል።
ሕዝባዊ መንግስት ስንል ስንጮህ የነበርን እንደዋዛ ሕዝብ የማፈናቀሉን የጉራፈርዳንና የቤንሻንጉሉ ፖለቲካን በአይናችን
ተመለከትን። ነገን ብንጠብቅ የባሰ ነው። ዛሬውኑ በአንድነት ተነስተን ሕዝባዊ መፍረሱን መታደግ አለብን።
በቸር እንሰንብት
ሚክያስ ሙሉጌታን በዚህ አድራሻ ማግኘት ይቻላል michyas.ethio@yahoo.com

Engineer Yilkal Getnet great speech in Seattle

አርበኞች ግንቦት ሰባት መድኅን ነውሚኪያስ ሙሉጌታ ከ ኖርዌ

ሃገራችን ኢትዮጵያ ላለፉት ግማሽ ምዕት ዓመታት በመከራ ውስጥ አልፋለች። ከታሪክ እንደተረዳሁት በንጉሡ ዘመን መፈንቅለ መንግስት፣ የፖለቲካ ተቃውሞዎችና አብዮት ተፈራርቀዋል። የተሻለ ሥርዓት አመጣለሁኝ ብሎ ይህንኑ መንግሥት ያስወገደው ደርግ አበሳዋን በአራት እጥፍ ጨመረው። ደርግ ከተቃዋሚዎቹ ጋር እየተፋለመ ለአስራ ሰባት ዓመታት በእብሪት ሲገዛ ብዙዎች ተገድለዋል፣ ተሰደዋል አልያም ታፍነው የሰቆቃ ሕይወት አሳልፈዋል። ዘመኑ በዲሞክራሲ እጦት ሃገሪቱ ግፍና በደልን ማስተናገዷ ብቻ ሳይሆን ጦርነቱ፣ ረሃቡ፣ ድህነቱና እርዛቱ ተጨምሮበት ኢትዮጵያን የሲዖል ምድር አድርጓት ነበር። የሃገሪቱ ችግር በዚህ አላበቃም። ግፈኛውን ደርግ በትጥቅ ትግል አስወገድኩኝ ያለው ወያኔ ላለፉት ሃያ አራት ዓመታት በስልጣን ላይ ሲቆይ የፈጸመውን ግፍና መከራ ለመናገር በሚያስቸግር ሁኔታ ስርዓቱን በዘረኝነትና በማናለብኝነት አገዛዝ ለውሶ አበሳውን በአሥር እጥፍ አሳደገው። እንደው እንዳቅሜ በሂሳብ ሳሰላው በንጉሡ ዘመን ከነበረው የሃገሪቱ ችግር በባሰ የደርግና የወያኔ ግፍ ተደማምሮ አበሳው በአስራ አራት እጥፍ ጨምሯል። አስራ አራት እጥፍ መከራን የሚያስተናግደው የኢትዮጵያ ሕዝብ ከዚህ ችግር የሚላቀቅበትን መላ መፍጠር አስፈላጊ ሆኗል።

የኢትዮጵያ ሕዝብ ችግርን ለመቅረፍ እንዲሁም ዘረኛውን አምባገነኑን ወያኔ ለማስወገድ ሠላማዊ ትግል ዋና መፍትሄ ነበር። ሠላማዊ ትግል እንዳለፉት ዘመናት በሰው ሕይወት ላይ ጥፋት እንዳይከሰት የሚያግዝ በሳል የፖለቲካ ስልት ነው። ሆኖም ግን በጫካ ውስጥ የተፀነጸው ክፉው ወያኔ ባህርይው ይህንኑ የሰላማዊ ትግል መንገድ እንዳይከተል ይግደራደረዋል። በሕዝብ ዽምጽ በአፍሪካ ምድር ለመጀመርያ ጊዜ የተመረጠውን አሸናፊውን ቅንጅት በጦር መሳርያ አባረረው። ይህ ተገፍቶ የተባረረው ቅንጅት ነው ወያኔ በሰላም ሊያስረክብ ያልቻለውን የሕዝብ ስልጣን በጠመንጃ አፈሙዝ ሥር ተንበርክኮ እንዲያስረክብ ሊያስገድደው ቆርጦ የተነሳው። የቅንጅትን መንፈስ የተላበሰው ግንቦት ሰባት ከሰላም ይልቅ ጦርነትን አይመርጥም። ጦረኝነት ባህርይው አይደለም። ግንቦት ሰባት ፍቅር እንጂ ጥላቻን አያውቅም። ግንቦት ሰባት ጠላቶቼ የሚላቸው የፖለቲካ ድርጅቶችም ሆኑ ግለሰቦች የሉትም። ግንቦት ሰባት የሰላም እጆቹን ምን ጊዜም አይታጠፉም።

ግንቦት ሰባት የፖለቲካ እንኪያ ሰላምታን፣ ንትርክንና ውዝግብን አይከተልም። ግንቦት ሰባት ይልቁንም በፖለቲካ ድርጅቶችና ግለሰቦች ዘንድ ያለውን ውዥንብርና ብዥታ ለማጥራት የፍቅርንና የመግባባትን መንገድ ይከተላል። ግንቦት ሰባት ግለስቦችን ሲያናክስና ሲያቧጭቅ እንደውም ጦር ሲያማዝዝ የቆየውን ያለፈውን የግራ ክንፍ የፖለቲካ ባህልና ልምድ አራግፎ በመጣል በውይይትና መቀራረብ ችግሮች እንዲፈቱ ብዙ ይጥራል። የድርጅቱ ዋና ዓላማ ይኸው ሲያባላ የኖረው የግራ እርኩስ መንፈስ ፖለቲካ ከሃገሪቱ ሠማይ ላይ ሙሉ በሙሉ እንዲጸዳ ነው። እኔ የንጉሡንም የደርጉንም ዘመን ፖለቲካ በወሬ የማውቅ ወጣት ስሆን ዛሬ ከግንቦት ሰባት ብዙ ተምሬአለሁ። ፖለቲካ በተለይም መልካም ፖለቲካ የፍቅር፣ የመግባባትና የመቻቻል ውጤት ለመሆኑ ብዙ ግንዛቤ አግኝቻለሁኝ። ሕዝብ የፍቅር ፖለቲካን ይደግፋል።

በኤርትራ ምድር በረሃ ላይ የሚገኙት ወያኔን በትጥቅ ለመጣል የተሰለፉት ድርጅቶች ከኤርትራ መንግሥት የቁሳቁስ እርዳታ አያገኙም። ምናልባት በድርጅቶቹና በኤርትራ መንግሥት መካከል ሊኖር የሚችለው ስምምነት መሬቱን መጠቀም የሚያስችላቸውን ፍቃድ ማግኘት ሊሆን ይችላል። ይህን በአንዳንድ ወገኖች ዘንድ ያለውን ብዥታ ለማጥራት የአርበኞች ግንቦት ሰባት ሊቀመንበር ዶክተር ብርሃኑ ነጋ ብዙ ጊዜ ማብራርያ ሰጥተዋል። በእርግጥ ይህ ብዥታ የሚከሰተው ወገኖች ለሃገራቸው ካላቸው ፍቅርና መቆርቆር የተነሳ መሆኑን ግንቦት ሰባት ያምናል ። የፖለቲካ ብዥታ በውይይት፣ በመግባባትና እይታን በማጥራት ይፈታል።

አምባገነኑ ወያኔ ብቻውን ቀርቷል። የሠላሙን መንገድ ረግጦ ጦርነትን የመረጠው ራሱ ወያኔ ነው። ዛሬ እጦርነት ውስጥ ራሱን ሊማግድ የሚፈልገው ወያኔ ማጣፍያው ስላለቀበት፣ መላ ቅጡ ስለጠፋበትና ውሸቶቹ ስላለቁበት ነው። ጦርነት ግን እንዳሰበው አይሆንለትም። ጦርነት እሳት ነው። ሙስናው ወያኔን አበስብሶታል። ወያኔ ለውጊያ ዝግጁ መሆኑ ቀርቶ መራመድ እንኳን ተስኖታል። ወያኔ ማጣፍያው ቢያጥርበት በትዝታ መኖርን መርጦ እተወለደበት ዋሻ ሄዶ አርባ አመቱን አክብሯል። ይህ የተወለደበት ዋሻ ግን ዛሬ መደበቅያው አይሆንም። ዋሻዎቹም ከኢትዮጵያ ሕዝብ ጋር ተባብረዋል። ቀድሞ ባለማወቅ የነዚሁ እብሪተኞች መጠለያ የነበሩት ዋሻዎች ዛሬ ተጸጽተዋል።

የኢትዮጵያን አርማ ከፍ አድርገው በተነሱት ነጻ አውጭ ግንባሮችና ወያኔ መሃከል አይቀሬው ግብግብ ቢከሰት ሕዝብ እንደ ቀድሞው እንደማይተባበረው ወያኔ ጠንቅቆ ያውቃል። አዛውንት፣ አዋቂ፣ ሴት፣ ልጅ ሳይል ቃሊቲ፣ ቂሊንጦና፣ ዝዋይ እስር ቤቶች እያሰቃየ፣ ይህ አልበቃ ብሎት ደግሞ በግፍ እየፈጀ፣ በዘር ሸንሽኖ እየበዘበዘ የኢትዮጵያ ሕዝብ ይተባበረኛል ብሎ ካሰበ የዋህነት ሳይሆን ነፈዝነት ነው። ወያኔን እንኳንስ ሕዝቡ፣ ሥርዓቱን የሚያስጠብቁት የመከላከያ ሠራዊትና ፌደራል ፖሊሶችም ቢሆን አይተባበሩትም። አርበኞች ግንቦት ሰባት የመከላከያ ሠራዊቱንም ፌደራል ፖሊሱንም ይወዳል። ከሕዝባዊ ነጻነት በኋላም እነዚህ የጦር አካላት የሃገሪቱ የጀርባ አጥንት፣ የሕዝብ አጋርና ሰላም አስጠባቂ ይሆናሉ እንጂ በግፍ እንደተበተነው የቀድሞው የሃገር ሠራዊት የትም አይወድቁም።

አርበኞች ግንቦት ሰባት መድኅን ነው። አርበኞች ግንቦት ሰባት ፍቅር፣ መቻቻል፣ ሠላምና የሃገሪቱን አቅጣጫ ወደ መልካም መንገድ መርቶ ሕዝብ ራሱ በመረጣቸው እንደራሴዎቹ እንዲተዳደሩ ለማድረግ ሲል መስዋዕት ለመክፈል የተነሳ የሕዝብ ወገን ነው። አርበኞች ግንቦት ሰባት ከወያኔ ዘረኛው ሥርዓት በቀር አንዳች ጠላቶች የሉትም። አርበኞች ግንቦት ሰባት ሥርዓቱን ለመዋጋት ቆርጦ የተነሳ ድርጅት እንጂ ግለሰቦችን አይጠላም፣ አይማርክም፣ በእስር ቤትና በግዞት አይወረውርም። አርበኞች ግንቦት ሰባት መድህን ነው።

ድል ለኢትዮጵያ ሕዝብ

ወያኔ/ኢህአዴግ የ20 ሚሊዮን ዶላር ገጸ በረከት ለሄላሪ ክሊንተን ማበርከቱን ተጋለጠ

በግፍ ሕይወታቸውን ያጡ ወገኖቻችንን በተመለከተ የአርበኖች ግንቦት 7 መግለጫ

April 20, 2015

(የአርበኞች ግንቦት 7 መግለጫ, pdf)

ሀያ ስምንት ኢትዮጵያዊያን ወገኖቻችን አይ ሲስ በተሰኘ ህሊና ቢስ፣ ፀረ-ሰው እና ፀረ-ስልጣኔ ቡድን በሊቢያ በአሰቃቂ ሁኔታ የመገደላቸው መርዶ ዛሬ ሚያዝያ 11 ቀን 2007 ዓ.ም. ለመላው የኢትዮጵያ ሕዝብ ደርሷል። ይህ አሰቃቂ መርዶ ልብን የሚሰብር ነው። አይ ሲስ በጥንት በጭለማ ዘመን እንኳን ባልነበረ ጭካኔ ራሳቸውን መከላከል የማይችሉ ሰዎችን በማረድ የሚደሰት፤ በሰው ዘር ሁሉ ላይ የመጣ አውሬ መሆኑን ነብዩ መሐመድ አትድረሱባቸው ያሏቸውንም ኢትዮጵያዊያንን ጭምር በማረድ አረጋገጧል። ይህ አሰቃቂ ተግባር ምንም ዓይነት አመክኖ ሊቀርብለት የማይችል አረመኔዓዊ የሽብር ጥቃት ነው።

አርበኞች ግንቦት 7：የአንድነትና የዲሞክራሲ ንቅናቄ በወገኖቻችን ላይ በደረሰው አሰቃቂ ግድያ የተሰማውን ጥልቅ ሀዘን ይገልፃል፤ ለሟች ቤተሰቦችና ለመላው የኢትዮጵያ ሕዝብ መጽናናትን ይመኛል። ኢትዮጵያዊያን ሁሉ አይ ሲስን በጥብቅ እንዲያወግዙ፤ በአመቻቸው መንገዶች ሁሉ እንዲታገሉት አርበኞች ግንቦት 7 ያሳስባል።

በዚህ አጋጣሚ የአይሲስን የሽብር ተግባራት ከእስልምና እምነት ጋር ማያያዝ ፈጽሞ ትክክል እንዳልሆነ፤ ብዙሃን ሙስሊሞች የአይሲስና መሰል ቡድኖችን አካሄድ የሚቃመው መሆኑን አርበኞች ግንቦት 7 ማስገንዘብ ይሻል። ኢትዮጵያዊያን ሙስሊሞች ከክርስቲያን ወገኖቻቸው ጋር ተዋደውና ተፋቅረው የኖሩና እየኖሩ ያሉ ሲሆን የሁለቱ ሀይማኖቶች ተከታዮች ተደጋግፎ መኖር ለሀገራችን ህልውና ወሳኝ ጉዳይ መሆኑ የአርበኞች ግንቦት 7 እምነት ነው።

በያዝነው ሣምንት በወገኖቻችን ላይ እልቂት ሲደርስ የሊቢያ ብቸኛ ክስተት አይደለም። በደቡብ አፍሪቃ ወገኖታችን ከነሕይወታቸው በእሳት ተቃጥለው ተገድለዋል፤ በስለት ተዘልዝለዋል፤ ንብረታቸውን ተዘርፈዋል። በዛሬው ዕለት 700 ዜጎች የሜዲተራኒያን ባህር በጀልባዎች ሲሻገሩ መስመጣቸው ተሰምቷል። በየመን ደግሞ በርካታ ወገኖታችን በጦርነት እሳት ውስጥ እየተማገዱ ናቸው።

ኢትዮጵያዊያን በአገራችን የሰፈነውን የነፃነት እጦት፣ የፍትህ መጓደልና የኑሮ መክበድ ሸሽተን በሄድነት አገር ሁሉ የሚጠብቀን አሰቃቂ ሞትና ውርደት ሆኗል። ኢትዮጵያ ለኑሮ ያልተመቸችን በህወሓት አገዛዝ ብሉሽነት መሆኑ ጥርጥር የለውም። ይህንን ብልሹ አገዛዝ አስወግደን በምንወዳት አገራችን ተከብረን መኖር እንችላለን። ለኢትዮጵያዊያን ከኢትዮጵያ የተሻለ አገር የለም።

አርበኖች ግንቦት 7： የኢትዮጵያዊያን መከራ እንዲያበቃ ስደት ይብቃ ይላል። እያንዳንዱ ኢትዮጵያዊ እንደዝንባሌውና እንደችሎታው በሕዝባዊ አመጽ አሊያም የሥራ ቦታውና መኖርያው ሳይለቅ በሕዝባዊ እምቢተኝነት በተደራጀ መንገድ የህወሓትን አገዛዝን ይታገል። በሕዝባዊ አመጽና በሕዝባዊ እምቢተኝነት የህወሓት ፋሽስቶችን አስወግደን በአገራችን በነፃነትና በክብር እንድንኖር ሀይማኖትም ሆነ የዘር ሀረግ ሳይለየን በጋራ እንታገል የሚል ጥሪ ያቀርባል።

ዘላለማዊ ክብርና እረፍት ለግፍ ሕይወታቸውን ላጡ ወገኖቻችን

Freedom House 2015 Report: Ethiopia’s Status NOT FREE

March 14, 2015 | Filed underHuman Rights,Press Freedom | Posted by admin

Freedom in the World : Ethiopia

Overview:

In 2014 the Ethiopian government continued to suppress free speech and associational rights, shattering hopes for meaningful reform under Prime Minister Hailemariam Desalegn. Government harassment and arrest of prominent opposition and media members continued, including the April arrest of nine journalists who were charged under Ethiopia’s controversial antiterrorism law. In April and May, massive protests in Oromia Regional State broke out following the announcement of the planned expansion of Addis Ababa into Oromia. At least 17 people died after the military fired on unarmed protesters.

Despite nascent signs of an opening with Eritrea, formal dialogues remain frozen between the two countries. The Ethiopian-Eritrean border remains highly militarized, though no major border clashes were reported in 2014.

Sporadic violence resumed in Ethiopia’s Ogaden region after talks failed in 2013 between the government and the Ogaden National Liberation Front (ONLF), a separatist group that has fought for independence since 1991. In January 2014, two ONLF negotiators dispatched to Nairobi for a third round of talks were abducted and allegedly turned over to Ethiopian authorities by Kenyan police. The kidnappings effectively ended the talks.

Ethiopia ranked 32 out of 52 countries surveyed in the Ibrahim Index of African Governance, below the continental average and among the bottom in East Africa. The country’s modest gains in the index are due to its improvement in human development indicators, but its ranking is held back by low scores in the “Participation and Human Rights” category.
Political Rights and Civil Liberties:

Political Rights: 7 / 40 [Key]

A. Electoral Process: 1 / 12

Ethiopia’s bicameral parliament is made up of a 108-seat upper house, the House of Federation, and a 547-seat lower house, the House of People’s Representatives. The lower house is filled through popular elections, while the upper chamber is selected by the state legislatures; members of both houses serve five-year terms. The lower house selects the prime minister, who holds most executive power, and the president, a largely ceremonial figure who serves up to two six-year terms. Hailemariam has served as prime minister since September 2012, and Mulatu Teshome as president since October 2013.

The 2010 parliamentary and regional elections were tightly controlled by the ruling coalition party Ethiopian People’s Revolutionary Democratic Front (EPRDF), with reports of voters being threatened with losing their jobs, homes, or government services if they failed to turn out for the EPRDF. Opposition party meetings were broken up, and candidates were threatened and detained. Opposition-aligned parties saw their 160-seat presence in parliament virtually disappear, with the EPRDF and its allies taking all but 2 of the 547 seats in the lower house. The next elections are scheduled for 2015.

B. Political Pluralism and Participation: 2 / 16

Shorn of their representation in parliament and under pressure by the authorities, opponents of the EPRDF find it difficult to operate. In July 2014, opposition members—two from Unity for Democracy Party, one from the Arena Tigray Party, and one from the Blue Party—were arrested without charges and held without access to legal representation. The Ethiopian government denies the arrests were related to 2015 elections, but the detainments follow the government’s pattern of suppressing political dissent prior to popular votes.

A series of December 2014 rallies by a coalition of opposition parties saw nearly 100 people arrested, including the chairman of the Semayawi Party. Witnesses report that police beat protesters, though nearly all those arrested were released on bail within a week.

Political parties in Ethiopia are often ethnically based. The EPRDF coalition is comprised of four political parties and represents several ethnic groups. The government tends to favor Tigrayan ethnic interests in economic and political matters, and the Tigrayan People’s Liberation Front dominates the EPRDF. While the 1995 constitution grants the right of secession to ethnically based states, the government acquired powers in 2003 to intervene in states’ affairs on issues of public security. Secessionist movements in Oromia and the Ogaden have largely failed after being put down by the military.

C. Functioning of Government: 4 / 12

Ethiopia’s governance institutions are dominated by the EPRDF, which controlled the succession process following the death of longtime Prime Minister Meles Zenawi in 2012.

Corruption remains a significant problem in Ethiopia. EPRDF officials reportedly receive preferential access to credit, land leases, and jobs. Petty corruption extends to lower-level officials, who solicit bribes in return for processing documents. In 2013, the government attempted to demonstrate its commitment to fighting corruption after the release of a World Bank study that detailed corruption in the country. As part of the effort, the Federal Ethics & Anti-Corruption Commission made a string of high-profile arrests of prominent government officials and businessmen throughout 2013 and 2014. The Federal High Court sentenced many corrupt officials in 2014, including in one case a $2,500 fine and 16 years in prison. Despite cursory legislative improvements, however, enforcement of corruption-related laws remains lax in practice and Ethiopia is still considered “highly corrupt,” ranked 110 out of 175 countries and territories by Transparency International’s 2014 Corruption Perceptions Index.

Civil Liberties: 11 / 40

D. Freedom of Expression and Belief: 3 / 16

Ethiopia’s media are dominated by state-owned broadcasters and government-oriented newspapers. Privately owned papers tend to steer clear of political issues and have low circulation. A 2008 media law criminalizes defamation and allows prosecutors to seize material before publication in the name of national security.

According to the Committee to Protect Journalists (CPJ), Ethiopia holds at least 17 journalists behind bars—the second-highest number of jailed journalists in Africa as of December 2014, after Eritrea. Restrictions are particularly tight on journalists perceived to be sympathetic to protests by the Muslim community, and journalists attempting to cover them are routinely detained or arrested. Those reporting on opposition activities also face harassment and the threat of prosecution under Ethiopia’s sweeping 2009 Antiterrorism Proclamation. At least 14 journalists have been convicted under Ethiopia’s antiterror law since 2011, and none convicted have been released.

In April 2014, police arrested nine journalists—six associated with the Zone9 blogging collective and three freelancers—and charged them with terror-related offenses. Their trial has been postponed 13 times and was closed to the public until recently; their defense lawyer claims the defendants were forced to sign false confessions while in prison.

In June, the government fired 18 people from a state-run, Oromia-based broadcaster, silencing the outlet’s reporting on Oromo protests. In August, the government charged six Addis Ababa–based publications with terrorism offenses, effectively shuttering some of the last independent news outlets inside Ethiopia. In October, three publication owners were convicted in absentia after they fled the country. The same month, Temesgen Desalegn, former editor of the weekly Feteh, was convicted under Ethiopia’s criminal code on defamation and incitement charges and sentenced to three years in prison.

Due to the risks of operating inside the country, many Ethiopian journalists work in exile. CPJ says Ethiopia drove 30 journalists into exile in 2014, a sharp increase over both 2012 and 2013. Authorities use high-tech jamming equipment to filter and block news websites seen as pro-opposition. According to Human Rights Watch (HRW), since 2010 the Ethiopian government has developed a robust and sophisticated internet and mobile framework to monitor journalists and opposition groups, block access to unwanted websites or critical television and radio programs, and collect evidence for prosecutions in politically motivated trials.

The constitution guarantees religious freedom, but the government has increasingly harassed the Muslim community, which has grown to rival the Ethiopian Orthodox Church as the country’s largest religious group. Muslim groups accuse the government of trying to impose the beliefs of an obscure Islamic sect, Al-Ahbash, at the expense of the dominant Sufi-influenced strain of Islam. A series of protests against perceived government interference in religious affairs since 2012 have ended in a number of deaths and more than 1,000 arrests.

Academic freedom is often restricted in Ethiopia. The government has accused universities of being pro-opposition and prohibits political activities on campuses. There are reports of students being pressured into joining the EPRDF in order to secure employment or places at universities; professors are similarly pressured in order to ensure favorable positions or promotions. The Ministry of Education closely monitors and regulates official curricula, and the research, speech, and assembly of both professors and students are frequently restricted. In 2014, the Scholars at Risk network catalogued three incidents in academia, including the jailing or firing of professors who expressed antigovernment opinions.

The presence of the EPRDF at all levels of society—directly and, increasingly, electronically—inhibits free private discussion. Many people are wary of speaking against the government. The EPRDF maintains a network of paid informants, and opposition politicians have accused the government of tapping their phones.

E. Associational and Organizational Rights: 0 / 12

Freedoms of assembly and association are guaranteed by the constitution but limited in practice. Organizers of large public meetings must request permission from the authorities 48 hours in advance. Applications by opposition groups are routinely denied and, in cases when approved, organizers are subject to government meddling to move dates or locations. Since 2011, ongoing peaceful demonstrations held by members of the Muslim community have been met with violent responses from security forces. Protesters allege government interference in religious affairs and politically motivated selection of members of the Ethiopian Islamic Affairs Supreme Council. Though momentum has slowed, protests continue.

After the government announced an expansion of Addis Ababa’s city limits into the Oromia Regional State in April 2014, thousands of Ethiopians took to the streets. Witnesses reported that police fired on peaceful protesters, killing at least 17—most of whom were students in nearby universities—and detained hundreds.

The 2009 Charities and Societies Proclamation restricts the activities of foreign nongovernmental organizations (NGOs) by prohibiting work on political and human rights issues. Foreign NGOs are defined as groups receiving more than 10 percent of their funding from abroad, a classification that includes most domestic organizations as well. The law also limits the amount of money any NGO can spend on “administration,” a controversial category that the government has declared includes activities such as teacher or health worker training, further restricting NGO operations even on strictly development projects. NGOs have struggled to maintain operations as a result of the law.

Trade union rights are tightly restricted. Neither civil servants nor teachers have collective bargaining rights. All unions must be registered, and the government retains the authority to cancel registration. Two-thirds of union members belong to organizations affiliated with the Confederation of Ethiopian Trade Unions, which is under government influence. Independent unions face harassment, and trade union leaders are regularly imprisoned. There has not been a legal strike since 1993.

F. Rule of Law: 3 / 16

The judiciary is officially independent, but its judgments rarely deviate from government policy. The 2009 antiterrorism law gives great discretion to security forces, allowing the detention of suspects for up to four months without charge. After August 2013 demonstrations to protest the government’s crackdown on Muslims, 29 demonstration leaders were charged under the antiterrorism law with conspiracy and attempting to establish an Islamic state; their trial remains ongoing. Trial proceedings have been closed to the public, media, and the individuals’ families. According to HRW, some defendants claimed that their access to legal counsel has been restricted.

Conditions in Ethiopia’s prisons are harsh, and detainees frequently report abuse. A 2013 HRW report documented human rights violations in Addis Ababa’s Maekelawi police station, including verbal and physical abuse, denial of basic needs, and torture.

Yemen’s June 2014 arrest and extradition of British citizen Andargachew Tsige to Ethiopia at the government’s request has sparked outrage from human rights groups. Andargachew is the secretary-general of banned opposition group Ginbot 7 and was sentenced to death in absentia in 2009 and again in 2012 for allegedly plotting to kill government officials. Reports suggest that police have denied the British Embassy consular access.

Domestic NGOs say that Ethiopia held as many as 400 political prisoners in 2012, though estimates vary significantly. Nuredine “Aslan” Hasan, a student belonging to the Oromo ethnic group, died in prison in 2014; conflicting reports about the cause of his death—including torture—have not been verified.

The federal government generally has strong control and direction over the military, though forces such as the Liyu Police in the Ogaden territory sometimes operate independently.

Repression of the Oromo and ethnic Somalis, and government attempts to coopt their parties into subsidiaries of the EPRDF, have fueled nationalism in both the Oromia and Ogaden regions. Persistent claims that government troops in the Ogaden area have committed war crimes are difficult to verify, as independent media are barred from the region. The government’s announcement of its intention to expand Addis Ababa’s city limits into the Oromia Regional State exacerbates tensions over historical marginalization of Oromia; according to activists, the expansion will displace two million Oromo farmers.

Same-sex sexual activity is prohibited by law and punishable by up to 15 years’ imprisonment.

G. Personal Autonomy and Individual Rights: 5 / 16

While Ethiopia’s constitution establishes freedom of movement, insecurity—particularly in eastern Ethiopia—prevents unrestricted movement into affected sites.

Private business opportunities are limited by rigid state control of economic life and the prevalence of state-owned enterprises. All land must be leased from the state. The government has evicted indigenous groups from various areas to make way for projects such as hydroelectric dams. It has also leased large tracts of land to foreign governments and investors for agricultural development in opaque deals that have displaced thousands of Ethiopians. Up to 70,000 people have been forced to move from the western Gambella region, although the government denies the resettlement plans are connected to land investments. Similar evictions have taken place in Lower Omo Valley, where government-run sugar plantations have put thousands of pastoralists at risk by diverting their water supplies. Journalists and international organizations have persistently alleged that the government withholds development assistance from villages perceived as being unfriendly to the ruling party.

Women are relatively well represented in parliament, holding 28 percent of seats and three ministerial posts. Legislation protects women’s rights, but these rights are routinely violated in practice. Enforcement of the law against rape and domestic abuse is patchy, and cases routinely stall in the courts. Female genital mutilation and forced child marriage are technically illegal, though there has been little effort to prosecute perpetrators. In December 2012, the government made progress against forced child labor, passing a National Action Plan to Eliminate the Worst Forms of Child Labor and updating its list of problematic occupations for children.

Scoring Key: X / Y (Z)
X = Score Received
Y = Best Possible Score
Z = Change from Previous Year

source: https://freedomhouse.org/report/